Projekt trwał od lipca do października 2007 roku. Objął 40 dzieci (dziewczynek i chłopców) pochodzących z ubogich rodzin zamieszkujących starą część Hebronu.Naszym partnerem była lokalną organizacją ACMD (Alistiqlal Center for Media & Development).

Miejscowi nauczycie alarmują, że stale obniża się liczba dzieci, które regularnie uczęszczają na zajęcia szkolne. Z powodu napięć społecznych pomiędzy grupami narodowościowymi zamieszkującymi Stare Miasto Hebronu, rośnie liczba punktów kontrolnych organizowanych przez wojsko izraelskie. Izraelscy osadnicy wypierają palestyńskich mieszkańców dzielnicy, napięta sytuacja powoduje powtarzające się akty agresji. Narażone na ciągłe kontrole i stres dzieci coraz rzadziej docierają do szkoły.

Chcieliśmy pomóc dzieciom w odnalezieniu się w niesprzyjających warunkach, w jakich przyszło im żyć oraz zwrócić ich uwagę na wartość edukacji szkolnej. W rezultacie -motywować je do codziennego i aktywnego uczestnictwa w zajęciach szkolnych. Zajęcia pozaszkolne dla dzieci odbywały się w sali udostępnionej przez Komitet Renowacji Hebronu (Hebron Rehabilitation Committee) – palestyńską organizację pozarządową. Zajęcia odbywały się przez  4 miesiące, 3 razy w tygodniu. W ich ramach dzieci otrzymywały posiłki.

Dzieci uczestniczyły w następujących warsztatach:

• Aranżacja kwiatów i warsztaty plastyczne mające na celu wyrażenie emocji dzieci poprzez sztukę – wykładowca: Aseel Mohana;
• Warsztaty teatralne, pomagające dzieciom zrozumienie tego co czują oraz kontrolowanie swoich emocji – Samia Wazwaz;
• Zajęcia sportowe takie jak tenis stołowy, szachy - Safa Salah;
• Układanie mozaik - Raed Altamimi;
• Sesje video (3 godzinne) – dzieci będą oglądać bajki i filmy na video.

Poprzez zabawę i sztukę oraz sport, profesjonalni trenerzy pracowali nad:

• rozwojem zdolności i talentów dzieci oraz ich kreatywności;
• rozwojem ich wyobrażani i umiejętności samodzielnego myślenia;
• budową wiary w siebie i poczucia własnej wartości;
• umiejętnością radzenia sobie ze stresem oraz kontrolowaniem swoich emocji w ciężkich sytuacjach;
• zdolnością wyrażania swoich uczuć;
• rozwojem przyjaznych relacji pomiędzy dziećmi w pracy i w życiu;
• budową silnej i pokojowej społeczności poprzez propagowanie pokojowych metod rozwiązywania konfliktów i współpracy;