Od kilku lat Czeczenia z trudem dźwiga się ze zniszczeń spowodowanych działaniami wojennymi, mieszkańcy stolicy republiki cierpią z powodu ubóstwa i bezrobocia. Odszkodowania wojenne wypłacane mieszkańcom Groznego starczają jedynie na przeprowadzenie bardzo podstawowych remontów. Instytucje odpowiedzialne za stan mienia komunalnego skarżą się na brak środków koniecznych aby odbudować infrastrukturę wodociągową, kanalizacyjną oraz odtworzyć system gospodarki odpadami. Główne arterie komunikacyjne miasta zostały, jednak na podwórkach nadal zalegają gruz i hałdy śmieci. System kanalizacyjny Groznego został zniszczony w wyniku bombardowań w 2000 roku. Od tego czasu warunki sanitarne w mieście coraz bardziej się pogarszają. Ścieki z niesprawnej instalacji znajdują ujście na ulicach i podwórzach osiedli. Wiele budynków - włączając przedszkola, szkoły i placówki ochrony zdrowia - wciąż nie jest podłączonych do systemu kanalizacji.

Rozpoczęcie w 2001 roku projektu mającego zwiększyć bezpieczeństwo sanitarne mieszkańców Groznego było dla nas naturalnym rozwinięciem działań w sektorze wodnym. Jego zainicjowanie było możliwe dzięki wsparciu finansowemu ze strony UNICEF’u, od maja 2004 roku głównym donorem naszych działań stało się Biuro ds. Pomocy Humanitarnej Komisji Europejskiej (ECHO) . Pod koniec 2006 podjęliśmy decyzję o przekazaniu programu państwowemu przedsiębiorstwu komunalnemu Zhilkomtrans. Sprzęt i infrastruktura wykorzystywana podczas realizacji obu programów nadal służą mieszkańcom Groznego.

Trudno wymienić wszystkie przedsięwzięcia zrealizowane w ramach programu sanitarnego. Do chwili przekazania projektu cztery śmieciarki z logiem PAH opróżniały każdego dnia 342 kontenerów w ponad pięćdziesięciu punktach w mieście. Średnio na wysypisko było transportowane 110 metrów sześciennych odpadów. Codziennie wóz asenizacyjny opróżniał szamba placówek użyteczności publicznych i domów z 11 metrów sześciennych nieczystości. Dzięki środkom przekazanym przez Comite Catholique contre la Faim et pour le Developpement w ośmiu Punktach Tymczasowego Rozmieszczenia Ludności oraz w dwóch szpitalach wybudowaliśmy betonowe placyki pod kontenery na śmieci. Pragnąc poprawić warunki życia ludności powracającej do Groznego wybudowaliśmy przy punktach czasowego zakwaterowania cztery obiekty sanitarne. Każdy z nich wyposażony jest w kabiny prysznicowe i pralnię. Może z nich korzystać 8000 osób, które straciły domy w wyniku walk toczących się w latach 90-tych. Wybudowaliśmy ponad 270 toalet w ponad sześćdziesięciu placówkach medycznych i edukacyjnych. W 54 czeczeńskich szkołach zainstalowane zostały rezerwuary z kranami, ulokowane są w stołówkach. Udało na, się również podłączyć zabudowania Szpitala nr 4 w Groznym podłączyć do systemu wodociągowego. Tereny wielu szkół i szpitali oczyściliśmy z zalegających od lat hałd śmieci. Do ich usunięcia wykorzystaliśmy ciężki sprzęt – buldożery, koparki i ciężarówki. Wszystkie te działania były podporządkowane jednemu celowi – zapewnieniu mieszkańcom zniszczonego miasta odpowiednich warunków sanitarnych.

Źródła finansowania:

• Biuro Pomocy Humanitarnej Komisji Europejskiej (ECHO)
  
• Comite Catholique contre la Faim et pour le Developpement (CCFD)
  
• Środki Własne PAH

Partnerzy:

• Urząd Miasta Grozny
• Ministerstwo Gospodarki Komunalnej
• Ministerstwo Zdrowia,
• Ministerstwo Oświaty,
• Groźnieński Uniwersytet Państwowy
• Politechnika Warszawska i SGGW – wsparcie merytoryczne
• Czeczeńska Służba Migracyjna,
• Sanepid Groźnieński
• Czeczeński Rządowy Urząd Statystyczny