Według danych opublikowanych przez UNICEF w 2002 roku, zjawisko analfabetyzmu dotyczy ponad 70% Afgańczyków (w tym 75% dzieci w wieku szkolnym). Ta zatrważająca statystyka jest wynikiem ciągnących się ponad 20 lat wojen i radykalnych rządów Talibów. System edukacyjny kraju wraz infrastrukturą uległ niemal całkowitemu zniszczeniu, większość afgańskich dzieci uczestniczy w lekcjach organizowanych w prowizorycznych namiotach lub gołym niebem. Powodem tej sytuacji jest brak odpowiednich budynków, ale także napływ powracających do kraju uchodźców z Pakistanu i Iranu – wraz z rodzicami w Afganistanie pojawiają się kolejne dzieci w wieku szkolnym. Po obaleniu reżimu można zaobserwować ogromny wzrost zainteresowania społeczeństwa edukacją. Rodzice zdają sobie sprawę z roli, jaką odegra w życiu ich dzieci solidne wykształcenie. Warunkiem rozwoju zniszczonego w wyniku wojen kraju jest powstawanie nowych placówek edukacyjnych.

  

W czerwcu 2007 roku, podczas oficjalnej uroczystości, przekazaliśmy szkołę w wiosce Koko Kheil lokalnej społeczności. W placówce wybudowanej dzięki środkom przekazanym przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych RP uczy się obecnie 890 chłopców ze 120 okolicznych wsi. W uroczystości uczestniczyli przedstawiciele Departamentu Edukacji Prowincji Kapisa, Gubernator Prowincji Kapisa, przedstawiciele Departamentu Konstrukcji Ministerstwa Edukacji oraz nasi pracownicy. Kamień węgielny pod budynek został wmurowany w listopadzie 2005 roku. Projekt powstał we współpracy z przedstawicielami rządu afgańskiego, miejscowej społeczności i administracji lokalnej. Prace zakończyły się w grudniu 2006 roku. Szkoła dysponuje 12 klasami, wyposażyliśmy ją w niezbędne do prowadzenia zajęć meble. W jej sąsiedztwie powstała studnia, dzięki której uczniowie i nauczyciele uzyskali dostęp do bezpiecznej wody. Projekt zwiększył także szanse edukacyjne zamieszkujących region dziewczynek. W pobliskiej szkole dla dziewcząt, do chwili zakończenia projektu, organizowane były zajęcia dla chłopców. Teraz obie placówki będą mogły przyjąć znacznie większą liczbę uczniów.

W ramach projektu przygotowaliśmy materiały edukacyjne skierowanych do polskiej młodzieży dotyczące realiów życia w Afganistanie. Opracowania książki podjął się zespół Działu Edukacji Humanitarnej i Rozwojowej, metodycy i nauczyciele. W powstawanie dokumentacji i tekstów zaangażowani byli pracownicy i wolontariusze Stałej Misji PAH w Afganistanie – przeprowadzili szereg wywiadów z mieszkańcami zniszczonego w wyniku kilkudziesięciu lat działań wojennych kraju, zebrali odpowiednią dokumentację fotograficzną i fragmenty afgańskiej literatury. Stworzony materiał wraz ze scenariuszami zajęć edukacyjnych wydany został w postaci książki. Od lutego 2006 roku publikacja jest systematycznie rozsyłana do polskich nauczycieli i organizacji pozarządowych. Udostępniana jest także w postaci elektronicznej.

Publikacja umożliwia polskim nauczycielom wzbogacenie zajęć z uczniami o informacje dotyczące kraju, wokół którego narosło wiele legend i stereotypów. Dziesięć scenariuszy zajęć szkolnych dotyczy realiów życia w Afganistanie, Milenijnych Celów Rozwoju, projektu odbudowy szkoły. Książka została rozesłana do 500 polskich nauczycieli, 30 nauczycieli – konsultantów zostało przeszkolonych przez trenerów PAH w zakresie edukacji globalnej.