Kazachstan – jedna z największych republik byłego ZSRR, kraj bogaty we wszystkie surowce, w momencie jego rozpadu nie miał ani jednej fabryki wyrobu finalnego. Miał za to poligony nuklearne, słoną pustynię powstałą wskutek niewłaściwej gospodarki wodnej, tysiące hektarów skażonej ziemi i setki tysięcy obywateli – ofiar przymusowych deportacji z europejskiej części b. ZSRR. Deportowani osadzani byli w obozach pracy przymusowej, gdzie masowo umierali od chorób i z wycieńczenia. Etniczni Kazachowie przez dziesiątki lat pozbawieni byli możliwości uczenia się swojego języka. Stanowili zresztą mniejszość etniczną w swoim kraju. W takiej sytuacji na początku lat 90-tych minionego stulecia Kazachstan rozpoczął budowę niezależnego, demokratycznego państwa.

Szczególną grupę społeczną w Kazachstanie stanowią Polacy. Ocenia się ich liczbę obecnie na ok. 70 tys. osób. Naturalna potrzeba budowy swojej państwowości przez Kazachów spowodowała masowy odpływ Rosjan, Niemców, Żydów z Kazachstanu. Polacy też zapragnęli powrócić do Polski.

Polska, sama w okresie przemian systemowych, długo zwlekała z podjęciem kwestii Polaków z Kazachstanu. Repatriacja wiążąca się z przygotowaniem miejsc pracy, mieszkań, podjęciem programu integracyjnego ciągle była odsuwana na dalszy plan.

Polska Akcja Humanitarna podjęła w 1994 r. długofalowy program skierowany do całej ludności Kazachstanu, do żyjących tam Polaków i do społeczeństwa w Polsce.

Celami programu były:

• pomoc humanitarna dla całego społeczeństwa Kazachstanu
• pomoc Polakom w Kazachstanie
• stworzenie w Polsce lobby na rzecz repatriacji

Pomoc dla Kazachstanu, w postaci konwojów z darami o łącznej wartości 894 000 USD, dotarła do szpitali, szkół i domów dziecka w ośmiu rejonach.

W ramach pomocy Polakom w Kazachstanie w latach 1994-1998 corocznie wysyłano paczki świąteczne. Ich wartość wyniosła w sumie 39 000 USD. W latach 1995-2000 w okresie świąt Bożego Narodzenia organizowano pielgrzymki do Polski. W ramach kolejnych 6 pielgrzymek odwiedziło Polskę 446 osób.

Dzięki nawiązanym podczas pielgrzymek kontaktom wielu ich uczestników wraz z rodzinami przyjechało do Polski na stałe. Polska Akcja Humanitarna zaniechała organizacji pielgrzymek, aby zająć się pomocą dla repatriantów.